Gedicht: "er is meer". 

Ik kon niet ontspannen,

ik had geen rust.

Ik was bang,

ik voelde geen geluk. 

Ik was eenzaam, 

ik was alleen.

Ik zat vast,

Ik kon nergens heen. 

Ik zonk diep, 

dieper dan ik ooit gedaan had,

en toen ik de bodem had bereikt,

was het alsof ik vrij was.

Want toen ik stikte, kon ik weer ademen,

toen de regen bleef vallen, werd ik weer droog.

Soms zit je zo laag,

je kunt alleen maar omhoog. 

Ga verder, ga door, en vergeet het oude zeer.

Laat het verleden achter je, 

er is meer.